InterstiŽle Cystitis

InterstitiŽle Cystitis, pijnlijke blaas syndroom of blaaspijn syndroom is een steeds terugkerende aandoening die ongemak en pijn in de blaas en de omringende bekkenstreek veroorzaakt.

Het Pijnlijke Blaas Syndroom komt opvallend vaker voor bij vrouwen dan bij mannen: in de Verenigde Staten zijn er naar schatting 1,3 miljoen mensen die leiden aan de ziekte, waarvan 1,2 miljoen vrouwen.

Omdat InterstitiŽle Cystitis zozeer in ernst en symptomen kan verschillen, denken vele onderzoekers dat het eigenlijk over verschillende ziektes gaat. De laatste jaren spreekt men dan ook vaak over het pijnlijke blaas syndroom als verzamelnaam voor aandoeningen die pijn veroorzaken aan de urinewegen en die niet veroorzaakt worden door gekende oorzaken zoals blaasinfectie of nierstenen.

Symptomen

De symptomen variŽren van geval tot geval en zelfs in dezelfde persoon. Mensen met InterstitiŽle cystitis kunnen milde druk, pijn of gevoeligheid in de bekkenstreek en blaas waarnemen. De pijn is vaak erger als de blaas gevuld is. Vrouwen lijden vaak meer tijdens de menstruatie en soms worden ze pijn gewaar tijdens sexuele betrekkingen.

Bij InterstitiŽle Cystitis is de blaaswand geÔrriteerd en kan er littekenvorming ontstaan of kan de blaaswand stijf worden en wonden vertonen. Soms ziet men zogenaamde Hunner's ulcers: pijnlijke open wonden in de blaaswand die niet helen.

Een vaak voorkomend ziekteteken is een (veel) grotere drang om te plassen. Mensen met interstitiŽle cystitis moeten soms zeer vaak urineren, ook 's nachts.

Oorzaak

Men kent nog steeds niet de exacte oorzaak van interstitiŽle cystitis. Vast staat dat er geen spoor van infectie met bacteriŽn vast te stellen is bij mensen met blaaspijnsyndroom.

Men heeft niet lang geleden een stof kunnen isoleren in de urine van mensen met pijnlijke blaas syndroom, die bijna niet voorkomt bij gezonde mensen: antiproliferative factor of APF. Deze stof schijnt de normale celdeling van de blaaswandcellen af te remmen. Men denkt dat deze stof de sleutel tot de ontrafeling van deze ziekte is, maar meer onderzoek is nodig.

Veel vrouwen met interstitiŽle cystitis hebben ook andere ziektes zoals het prikkelbare darmsyndroom en fibromyalgie. Men denkt daarom dat interstiŽle cystitis een teken is van een aandoening die het hele lichaam treft.

Ook erfelijke factoren schijnen mee te spelen in het ontstaan van de aandoening: de ziekte komt soms opvallend vaak voor in bepaalde families.

Diagnose

De diagnose van deze ziekte wordt gesteld door het uitsluiten van alle andere oorzaken van een pijnlijke blaas en frequent moeten plassen.

Behandeling

Jammer genoeg bestaat er nog geen behandeling die de ziekte volledig geneest bij alle patiŽnten. Soms verdwijnt ze echter spontaan. De reden hiervoor is niet gekend.

De huidige behandelingen zijn er vooral op gericht om de symptomen te verlichten. Mogelijks kunnen de volgende behandelingen soelaas bieden:

Blaasdistentie

Veel mensen hebben vaak minder last na een blaasdistentie: de arts spuit bij deze techniek water via de urinebuis in de blaas en doet deze zo zwellen.

Vaak worden de symptomen de eerste 2 dagen erger na een blaasdistentie, maar erna wordt het beter.

Blaasspoeling

Tijdens een blaasspoeling kunnen medicijnen in de blaas worden gebracht. Deze behandeling zal regelmatig herhaald worden.

Pijnstillers

Pijnstillers kunnen de ongemakken aanzienlijk verlichten.

Neurostimulatie

Via een apparaat worden de zenuwen met elektrische pulsen doorheen de huid gestimuleerd: Transcutane Elektrische Neurostimulatie of TENS.

Laserbehandeling

Met de laser kunnen Hunner's ulcers verwijderd worden.

Voeding

Er is geen wetenschappelijk bewijs voor, maar vele patiŽnten menen dat ze geholpen zijn met een dieet arm aan alcohol, caffeÔne, chocolade, specerijen en citrusvruchten.

Roken

Roken verergert de symptomen bij veel patiŽnten.